Asset Publisher

Natura 2000

Celem działania europejskiej sieci obszarów chronionych Natura 2000 jest powstrzymanie wymierania zagrożonych roślin i zwierząt oraz ochrona różnorodności biologicznej na terenie Europy. Do wdrożenia sieci zobowiązane są wszystkie kraje Wspólnoty.

Sieć obszarów Natura 2000 obejmuje:
1. obszary specjalnej ochrony ptaków,
2. obszary specjalnej ochrony siedlisk,
3. obszary mające znaczenie dla Wspólnoty.
 
Obszary Natura 2000 w Nadleśnictwie Narol:
Obszary specjalnej ochrony ptaków (OSOP):
 
1. Puszcza Solska (kod PLB 060008) - całkowita pow. obszaru wynosi 79349,10 ha, przy czym większa część leży w województwie lubelskim – 67909,20 ha (ok. 85,5%), natomiast reszta w województwie podkarpackim – 11439,90 ha (ok.14,5%) 
W zasięgu terytorialnym Nadleśnictwa leży 11061,18 ha, a 7796,60 ha stanowią grunty Nadleśnictwa.
Obszar ten został powołany dla ochrony populacji lęgowych gatunków ptaków zagrożonych w skali europejskiej oraz ich siedlisk w nie pogorszonym stanie.                      
Puszcza Solska (wraz z Lasami Biłgorajskimi i Janowskimi) stanowi biotop 202 gatunków ptaków, w tym 155 lęgowych i prawdopodobnie lęgowych. Trzy gatunki są zagrożone w skali globalnej: podgorzałka, derkacz, wodniczka, a jeden na granicy zagrożenia: bielik.                               Spośród awifauny puszczańskiej 107 gatunków ptaków wymienionych jest w Załączniku I do Dyrektywy Ptasiej. Najbardziej interesujące i najrzadsze z nich to: bąk, bączek, trzmielojad, kania czarna, bielik, gadożer, błotniak łąkowy, orlik krzykliwy, kobuz, jarząbek, cietrzew, głuszec, przepiórka, derkacz, kszyk, siniak, płomykówka, puchacz, puszczyk uralski, włochatka, kraska, dzięcioł zielonosiwy.
Obejmuje rozległy kompleks leśny położony w strefie kontaktu Roztocza i Kotliny Sandomierskiej, przecięty licznymi dolinami rzecznymi. Przełamujące się przez krawędź Roztocza rzeki tworzą sieć niewielkich wodospadów zwanych szumami, o dużej atrakcyjności krajobrazowej. Dominują tu bory sosnowe od suchego i świeżego poprzez wilgotny do bagiennego. Znaczna część drzewostanów to stosunkowo młode monokultury sosnowe. Bardzo liczne tereny bagienno-torfowiskowe w południowej i zachodniej części ostoi decydują o dużej wartości przyrodniczej tego obszaru. Ostoja obejmuje ponadto duży kompleks stawów rybnych w rejonie Rudy Różanieckiej.
 
2. Roztocze (kod PLB 060012) - całkowita pow. obszaru wynosi 103503,30 ha, przy czym większa część leży w województwie lubelskim – 81705,30 ha (ok. 79%), natomiast reszta w województwie podkarpackim – 21798 ha (ok.21%) 
W zasięgu terytorialnym Nadleśnictwa leży 11221,43 ha, a 4188,83 ha stanowią grunty Nadleśnictwa. Obszar ten został powołany w celu ochrony populacji dziko występujących ptaków oraz ich siedlisk w nie pogorszonym stanie. 
Ostoja jest jednym z najważniejszych w skali kraju lęgowisk dla: bociana czarnego, trzmielojada, orlika krzykliwego, derkacza, zielonki, puszczyka uralskiego, dzięcioła zielonosiwego, dzięcioła czarnego, dzięcioła białogrzbietego, muchołówki małej
i muchołówki białoszyjej.Na Roztoczu w okresie lęgowym stwierdzono 12 gatunków ptaków wymienionychw Załączniku I do Dyrektywy Ptasiej. Ogólna liczba stwierdzonych gatunków wynosi 246,          w tym 156 lęgowych i prawdopodobnie lęgowych. Do najciekawszych należą: bąk, bocian czarny, trzmielojad, orlik krzykliwy, puchacz, puszczyk uralski, dzięcioł białogrzbiety, świergotek polny.
Jest to rozległy obszar obejmujący lasy Zwierzyniecko-Kosobudzkie oraz całe Roztocze Środkowe i Południowe. Roztocze to pas łagodnych wzniesień ciągnących się z północnego zachodu na południowy wschód.
Około 70% pow. stanowią lasy, między którymi występują wąskie pasy pól uprawnych oraz wsie i niewielkie miasta. Znaczna część lasów ma charakter zbliżony do naturalnego. Dominują tu bory sosnowe  z dużym udziałem borów jodłowych i buczyny karpackiej. Główną rzeką jest Wieprz, natomiast sieć wód powierzchniowych jest stosunkowo uboga.
Z południowych stoków Roztocza spływają w kierunku Kotliny Sandomierskiej rzeki Tanew, Sopot i Szum. 
 
Projektowane obszary specjalnej ochrony siedlisk (OZW):
 
1. Uroczyska Puszczy Solskiej (kod PLH 060034) - całkowita pow. obszaru wynosi 34671,50 ha, z czego w zasięgu terytorialnym Nadleśnictwa leży 3660,88 ha, a 3226,40 ha stanowią grunty Nadleśnictwa.
Uroczyska znalazły się w projekcie ze względu na występowanie 1 gatunku rośliny, 18 gatunków zwierząt i 16 typów siedlisk przyrodniczych, zagrożonych w skali europejskiej, które zajmują łącznie 14200 ha. Większość siedlisk związanych jest z lasami sosnowymi, wśród których wyróżniają się piaszczyste wydmy, u podnóża których wytworzyły się w bezodpływowych zagłębieniach torfowiska oraz naturalne zbiorniki wodne. 
Ostoja jest jednym z najważniejszych w Polsce obszarów ważnych dla ochrony torfowisk wysokich oraz borów i lasów bagiennych. Bory bagienne oraz torfowiska wysokie                         i przejściowe wyróżniają się rangą priorytetową zarówno w kontekście wartości przyrodniczej jak również potrzeb ochrony. Występują tu również siedliska borów jodłowych, łęgów ze specyficzną roślinnością podwodną oraz siedliska podmokłych łąk trzęślicowych.
 
2. Uroczyska Roztocza Wschodniego (kod PLH 060093) - całkowita pow. obszaru wynosi 5810,00 ha, z czego w zasięgu terytorialnym Nadleśnictwa leży 865,72 ha, a 785,47 ha stanowią grunty Nadleśnictwa.
Obszar te obejmuje największe zwarte partie lasów Roztocza Wschodniego na pograniczu polsko-ukraińskim. Cechuje się urozmaiconą rzeźbą terenu z najwyższymi wzniesieniami na Roztoczu oraz głębokimi wąwozami. 
Przedmiotem ochrony w ostoi są siedliska przyrodnicze, głównie z doskonale zachowanymi drzewostanami bukowymi, zagrożone w skali europejskiej. Spośród innych typów siedlisk występują tu łęgi oraz bardzo rzadkie bory chrobotkowe, niewielkie płaty kwaśnych buczyn, płat torfowiska zasadowego i wilgotne łąki użytkowane ekstensywnie oraz zwierzęta, zwłaszcza wilk i ryś..
Obszar ten ma również duże znaczenie historyczne, ze względu na dużą ilością bunkrów z czasów okupacji.
Cała ostoja znajduje się w granicach ostoi ptasiej Roztocze i Południoworoztoczańskiego Parku Krajobrazowego.
 
3. Horyniec (kod PLH 060017) - całkowita pow. obszaru wynosi 11633,00 ha, z czego w zasięgu terytorialnym Nadleśnictwa leży 2238,41 ha, a 1743,30 ha stanowią grunty Nadleśnictwa. 
Obszar leży na pograniczu Płaskowyżu Tarnogrodzkiego i wyżyny Roztocza Wschodniego w wąskiej dolinie Kotliny Sandomierskiej, otwierającej się ku zachodowi. 
Stwierdzono tu występowanie 5 typów siedlisk przyrodniczych oraz 4 gatunki ssaków.W obrębie obszaru znajduje się system schronów bojowych powstałych w okresie II wojny światowej tzw. Linia Mołotowa oraz jaskinie, największa z nich nazwana Jaskinią Diabelską ma 19 m długości.
Do najcenniejszych walorów turystycznych z zabytków kultury materialnej należy kościół z 1758 roku wraz z zespołem klasztornym OO. Franciszkanów w Horyńcu. 
 
4. Minokąt (kod PLH 060089) - całkowita pow. obszaru wynosi 177,90 ha, całość leży w zasięgu terytorialnym Nadleśnictwa, a 133,81 ha stanowią grunty Nadleśnictwa. 
Położony jest na Roztoczu Wschodnim w obrębie obniżenia, znajdującego się pomiędzy wzgórzami kredowymi, które wypełnione jest zwydmionymi piaskami. Pomiędzy wydmą, a wzgórzami w zagłębieniach bezodpływowych utworzyły się zbiorniki wodne.
Wzgórza kredowe porasta grąd oraz grąd z jodłą, a w niższych partiach  wykształciły się bory jodłowe. Występują tu dobrze zachowane torfowiska wysokie z roślinnością torfotwórczą, torfowiska przejściowe, z okalającymi je borami bagiennymi oraz naturalne eutroficzne zbiorniki wodne z licznym występowaniem zalotki większej. O dobrym stanie torfowisk świadczy występowanie bardzo rzadkiego gatunku ważki – miedziopiersi arktycznej.